امروز مطلبی در زوزنامه آفتاب یزد نوشتم در مورد اعلام لغو قوانین محدود کننده آزادی بیان در کشور ترکیه که در اینجا می توانید بخوانید.
--------------------------
نوید آزادی بیان در ترکیه
عبد الله گل - رئيس جمهور تركيه در حالي در نشست خبري روز سه شنبه خود به خبرنگاران خارجي قول داد كه شرايط بهتري را براي نويسندگان در كشورش فراهم آورد كه خانم اليف شفق - نويسنده معترض تركيه- همچنان در زندان به سر مي برد.اين خبر كه تركيه به نويسندگان، نويد آزادي بيان و اصلاح قوانين جزايي اين كشور در راستاي حمايت از نويسندگان را مي دهد به سرعت از سوي بنگاه هاي خبرپراكني مخابره شد و همچنين تيتر يك بسياري از مطبوعات اين كشور در روزپنجشنبه بود.
عبد الله گل در اين مصاحبه خبري، نخست از آزادي بيان در كشور تركيه خبرداد و سپس به لزوم اصلاح برخي از قوانين كه تاكنون برداشت هاي محدود كننده اين آزادي ها از آن مي شده است تاكيد كرد.يكي از قوانيني كه در سالهاي گذشته بارها از سوي ارتش و دادگاه هاي اين كشور، آزادي بيان را محدود كرده است اصل 301 قانون جزاي كشور تركيه است .
اصل 301 قانون جزاي تركيه ضمن محدود كردن آزادي بيان، افراد و نويسندگاني را كه به تــركـيـه اهـانـت كـنـنـد مـشـمول مجازات هايي سـخت ميكـند كــه تــاكـنــون اورهـان پاموك، اليف شفق و برخـي ديگر از نــويـسـنــدگــان تــركـيــه به واسطه اين قانون محاكمه شده اند.بر اساس برخي قوانين جزايي اين كشور، همچنين هرگونه انتقاد از مصطفي كمال آتاتورك - بنيانگذار جمهوري تركيه جرم تلقي مي شود. در سالهاي اخير، همچنين بسياري از نويسندگان اين كشور به دليل آنچه توهين به مليت ترك از طريق طرح كشتار ارامنه اين كشور در سال 1901 -توسط جنبش تركهاي جوان - خوانده شده است محاكمه و روانه زندان شده اند.
واقعيت اين است كه قانون مذكور در يك دهه اخير هميشه به عنوان پاشنه آشيل آزادي بيان و رواج ليبراليسم، مورد نظر اتحاديه اروپايي بوده است و دولتمردان تركيه بيش از هركسي به اين امر واقف هستند .
ماموران در حال هدایت پاموک به دادگاه
اگرچه عبد الله گل در پاسخ به سوال خبرنگار ديلي نيوز چاره اي جز اين ندارد كه محاكمه شدن اورهان پاموك (نويسنده نوبليست ترك) به استناد همين قانون و زنداني شدن اليف شفق (نويسنده زنداني) به همين دليل را به شدت رد كند ، اما باز قول مي دهد كه حتما اين قانون را اصلاح و حذف كند. وقتي همين سوال را از گورجان تورك اوغلو سفير تركيه در تهران هم سوال كنيد به شدت مساله را تكذيب مي كند اما اين تكذيب كردن ها چيزي از واقعيت را نمي پوشاند ؛ واقعيتي كه حكايت از محاكمه ماه مارس اورهان پاموك در استانبول و زنداني شدن اليف شفق در شهر ازنا مي كند.
الیف شفق همچنان در زندان به سر می برد
در طول دهه هشتاد و نود ميلادي، اصل 301 مانند شمشير دموكلس عمل كرده است و همواره به استناد اين قانون است كه جريان پرنفوذ ارتشي هاي بازنشسته دهه 1980 كه خود را حامي نظام لائيسيته در كشور تركيه مي دانند با فشار بر دادگاه هاي اين كشور پيوسته آزادي بيان و مطبوعات را مورد تهديد قرار داده اند. در دو دهه قبل، موجي از مهاجرت نويسندگان و روزنامه نگاران از تـرس مـحـاكـمه شدن آغاز شد و اينك با به قدرت رسيدن اسلامگرايان، حزب اعتدال و توسعه اين كشور نويد آزادي بيشتر به نويسندگان مي دهد.
اين چرخش را همچنين مي توان در جهت فراهم كردن شرايط و انجام اصلاحات قضايي براساس شرايط پيوستن اين كشور به اتحاديه اروپايي نيز دانست كه دير يا زود بايد اتفاق مي افتاد اما به هرحال فرصت تحقق آن براي سياستمداران اسلامگراي ترك فراهم شده است. هم اكنون در كشور تركيه روزانه بيش از 37 روزنامه خصوصي منتشر مي شود كه برخي از آنها قدمتي هشتاد ساله دارند ، تاكنون دو تن از نويسندگان اين كشور موفق بـه دريـافـت بزرگترين جوايز ادبي جهان يعني نوبل ادبيات شده اند و ادبـيـات تـركـيه با همت دولت و نويسندگان آن به زبان هاي گوناگون ترجمه مي شود و دولتمردان اين كشور با نويد آزادي بيان بيشتر براي گويندگان و صاحبان قلم مي روند كه تركيه را در قرن بيست و يكم به عنوان ملتي كه حرفي براي گفتن دارد مطرح كنند.
